รีวิวนิยาย/อนิเมะ/การ์ตูน

[ฟีคหลงไป๋] ตอนพิเศษ1

สืบเนื่องมากจากความกาวของวันงานอีเว้นลังโคมของยัยน้องไป๋ กับปารีสแฟชั่นวีคของคุณพี่หลง
แอดมินจึงขอข้ามเรื่องลัดคิวแต่งตอนพิเศษตอนนี้ออกมาฟินก่อนเลยค่ะ

**เรื่องราวต่อจากนี้ เป็นเรื่องที่แอดมินแต่งขึ้นเอง โดยได้แรงบันดาลใจจากจูอี้หลงกับไป๋อวี่
ถึงเหตุการณ์หรือสถานะการณ์บางอย่างในนิยายจะคล้ายคลึงกับเรื่องจริง
แต่ความจริงแล้วเป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติที่แอดมินเสริมแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น

ตอนพิเศษ1 “ความโรแมนติกเล็กๆของหลงเกอ”

 

.. ตลอดสัปดาห์อี้หลงต้องอยู่ที่ออสเตรเลีย เพื่อทำหน้าที่แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมจีน-ออสเตรเลีย พอครบกำหนดแทนที่อี้หลงจะได้บินตรงกลับประเทศจีน แต่เขากลับต้องบินด่วนเพื่อไปร่วมงานปารีสแฟชั่นวีค ของหลุยส์ วิตตอง ซึ่งเป็นแบรนด์ที่กำลังสนใจจะให้เขาเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ ถึงจะเหนื่อยและเสี่ยงอาการเจ็ทแล็ค เพราะลงจากเครื่องก็ต้องนั่งรถตรงเข้าสู่งานเลย เรียกได้ว่าไม่มีเวลาได้พักหายใจเลย แต่อี้หลงก็พยายามอดทนเพื่ออนาคตที่สดใสในสายอาชีพนี้ 

..และขณะที่อี้หลงกำลังจัดกระเป๋า เพื่อเตรียมตัวเดินทางไปปารีส ก็มีเสียงข้อความวีแชทดังเข้าโทรศัพท์แบบรัวๆ

ตริ๊ง ตึง  ตริ๊ง ตึง  ตริ๊ง ตึง  ตริ๊ง ตึง

.. อี้หลงหยุดเก็บของแล้วเดินมาเปิดโทรศัพท์เพื่ออ่านข้อความ เพราะคนที่มักจะส่งข้อความหาเขาแบบรัวๆแบบนี้ โดยปกติแล้วจะมีอยู่แค่คนเดียว

“หลงเกอยุ่งอยู่ไหม”

“พี่ยุ่งอยู่หรือเปล่า”

“คุยกันแป๊บนึงได้ไหม”

“หลงเกอ?” ตามด้วยสติ๊กเกอร์โบกมืออีก2อัน

.. อี้หลงยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ ก่อนที่จะกดปุ่มโทรลัด และแน่นอนว่า เจ้าของปลายสายที่ถูกโทรหาจากทางไกลต่างประเทศนั้น มีชื่อที่เมมไว้ในโทรศัพท์ว่า  “น้องชายสุดที่รักของหลงเกอ” นั่นเอง

.. เสียงเพลงรอสายดังได้เพียงไม่กี่วินาที ก็เปลี่ยนเป็นเสียงสดใสร่าเริ่งอันแสนคุ้นเคย

“ว่าแล้วว่าพี่ต้องว่างอยู่”

“มีอะไรด่วนหรือเปล่า เห็นส่งข้อความหาพี่แบบรัวๆเลย” อี้หลงถามน้องชายสุดที่รัก? พร้อมกับเก็บอาการขำเล็กๆเอาไว้

“ผมได้รับเข็มกลัดที่พี่ซื้อส่งมาให้แล้วนะ เมื่อกี้นี้เอง แบบสดๆร้อนๆเลย มันน่ารักมาก ไม่คิดว่าพี่จะซื้อของแบบนี้เป็นกับเขาด้วย แล้วพี่เอาเวลาที่ไหนเข้าร้านจิวเวลรี่ล่ะ” ไป๋อวี้อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้เพราะเห็นๆอยู่ว่า คิวงานของหลงเกอนั้นยุ่งมาก จะมีเวลาลั๊นลาไปช๊อปปิ้งได้อย่างไร

“อ้อ…เรื่องนี้เองหรอกเหรอ..  อืม.. พอดีเมื่อหลายวันก่อน ท่านทูตเขาพาแวะเข้าร้านจิวเวลรี่น่ะ เห็นเขาบอกว่าภรรยาอยากได้ต่างหูคู่ใหม่ พี่ก็เลยเห็นมันโดยบังเอิญ เห็นแล้วก็อดนึกถึงจักรวาลสีขาวของเราไม่ได้ ก็เลยซื้อมาพร้อมกับฝากให้เขาส่งด่วนไปให้เราน่ะ ได้รับของแล้วก็ดี เป็นไงบ้าง ชอบไหม”

.. ไป๋อวี่ยิ้มอย่างพอใจ ที่หลงเกอยังจำเรื่องเล็กๆน้อยๆของเขาได้

“ชอบสิ น่ารักดี ขอบคุณมากนะครับ เอ.. เดี๋ยวพี่ต้องขึ้นเครื่องไปปารีสใช่ไหม พี่ไปเตรียมตัวเถอะ ผมแค่อยากบอกพี่ว่าผมได้รับของแล้ว ไม่รบกวนพี่แล้วล่ะ”

“อืม..”

“ไป๋อวี่ เสร็จหรือยัง นี่เราต้องเผื่อรถติดด้วยนะ เดี๋ยวก็ไปไม่ทันกำหนดการของงานหรอก” เสียงผู้จัดการส่วนตัวของไป๋อวี่ดังเข้ามาในสายโทรศัพท์

“แค่นี้ก่อนนะครับ ผมเองก็ต้องรีบไปแล้วเหมือนกัน” ตู๊ดๆๆๆๆๆ  สายโทรศัพท์สัญญาณขาดหายไปทันทีหลังจากที่สิ้นเสียงของไป๋อวี่

“ถ้าจำไม่ผิด วันนี้เสี่ยวอวี้ก็มีงานอีเว้นด้วยเหมือนกันสินะ” อี้หลงกดวางสาย แล้วเริ่มเก็บของลงกระเป๋าเดินทาง

ตริ๊ง ตึง  เสียงข้อความเข้าจากวีแชทดังขึ้น

.. อี้หลงหยิบโทรศัพท์เปิดข้อความใหม่จากคนเดิมที่ส่งมาก่อนหน้านี้ อี้หลงยิ้มหน้าหัวเล็กน้อย ก่อนเลื่อนเปิดอ่านข้อความ

.. ในกล่องแชทไม่มีข้อความใดๆ มีเพียงภาพเซลฟี่ของไป๋อวี่ วันนี้เขาสวมเสื้อไหมพรมถักสีชมพูหวาน ใบหน้าอันสดใสนั้นฉีกยิ้มกว้าง โดยมือซ้ายของเขานั้นได้ชี้ไปที่คอเสื้อไหมพรม อี้หลงเห็นเหมือนมีอะไรเล็กๆติดอยู่ตรงที่ไป๋อวี่ชี้ เขาจึงใช้นิ้วกวาดภาพให้ขยายใหญ่ขึ้น เพื่อดูให้ชัดว่าที่ไป๋อวี่ชี้ให้เขาดูนั้นมันคืออะไร

.. และเมื่ออี้หลงเห็นเจ้าสิ่งที่ติดอยู่บนคอเสื้อของไป๋อวี้แล้วนั้น ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เขาไม่คิดเลยว่า ไป๋อวี่จะกลายเป็นเด็กขี้อวดและเห่อของใหม่แบบนี้

“เสื้อไหมพรมสีชมพูกับเข็มกลัดเล็กๆแบบนั้นเนี่ยนะ อืม… เล่นเอาพูดไม่ออกเลยทีเดียว หวังว่าเสี่วอวี่คงจะติดอวดเพื่อถ่ายรูปส่งมาเอาใจเขาแค่นั้น เขาคงจะไม่บ้าบิ่นถึงขั้นติดออกงานอีเว้นด้วยหรอกนะ” อี้หลงส่ายหน้าระอากับความขี้อวดเห่อของใหม่ของใครบางคน

.. อี้หลงใช้ความคิดยืนนิ่งอยู่สักพัก ก่อนที่จะพิมพ์ข้อความตอบกลับไปว่า

“น่ารักนะ เข้ากันดีกว่าที่พี่คิดไว้อีก  อีกสักพอขึ้นเครื่องไปปารีสแล้ว พี่คงยุ่งมาก คงไม่มีเวลาโทรหา หรือแชทคุยกับเราได้อีกพักใหญ่  ถ้ามีธุระอะไร ก็ฝากข้อความทิ้งไว้ให้ได้นะ ถ้าเสร็จธุระแล้ว พี่จะตอบกลับหาเราเอง”  อี้หลงกดส่งข้อความออกไป

.. ไม่นานนักก็มีข้อความตอบกลับมาแบบทันควันว่า “เยสเซอร์!”

“ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เช้าตอนที่เสี่ยวอวี่เห็นภาพชุดที่เราใส่ออกงานแล้วจะเป็นยังไง” อี้หลงหัวเราะออกมาเบาๆ

.. แล้วอี้หลงก็นึกย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อน ตอนที่ทีมงานเอาแบบชุดที่จะต้องใส่ออกงานปารีสแฟชั่นวีคมาให้เขาเลือก เขาก็สะดุดตากับชุดนั้นในทันที ช่างบังเอิญเหลือเกินที่1ในชุดคอเลคชั่นใหม่ปี2019 ที่ยังไม่มีการวางจำหน่ายนั้น จะมีชุดแบบนี้อยู่ด้วย

.. เสื้อเชิตกับกางเกงนั้นเป็นสีน้ำเงินคราม มีการพิมพ์จุดสีขาวกระจายไปทั่วทั้งชุด ดูแล้วคล้ายกับกลุ่มดาว Monogram Galaxy งั้นเหรอ  สำหรับเขาแล้ว มองยังไงก็เป็นจักรวาลสีขาวของเสี่ยวอวี่ชัดๆ นี่ถ้าเสี่ยวอวี่เห็นเขาใส่ชุดนี้ล่ะก็ เสี่ยวอวี่คงได้ยิ้มหน้าบานทั้งวันเป็นแน่ๆ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเลือกชุดนี้อย่างไม่ลังเล

.. สำหรับเรื่องชุดที่ต้องสวมออกงานคืนนี้นั้น ตัวเขาเองยังไม่ได้เล่าบอกเสี่ยวอวี่เลย เพราะเขาอยากทำให้เรื่องนี้ เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์เล็กๆสำหรับเสี่ยวอวี่ 

“เสี่ยวอวี่นะเสี่ยวอวี่ พี่อยากเห็นหน้าเราตอนที่เห็นพี่สวมชุดนั้นจัง” อี้หลงหัวเราะออกมาเบาๆพร้อมกับจินตนาการถึงใบหน้าของเสี่ยวอวี่ยามที่เห็นเขาสวมชุด Monogram Galaxy ชุดนั้น

 

//จบตอนพิเศษ 

 

[ฟีคนิยาย] รักของคุณมีจริงหรือเปล่า? #1

 

[ฟีคนิยาย] รักของคุณมีจริงหรือเปล่า? #2

 

Views All Time
Views All Time
1222
Views Today
Views Today
1
Facebook Comments

Next Post

Previous Post

© 2019 Review By Natsu

Theme by Anders Norén